VAHİMƏ

\[ər.\] сущ. хиялдиз къведай кичӀе жедай затӀар; кичӀ, кичӀевал; тешвиш ва нарагьатвал; vahimə basmaq (götürmək, bürümək) гзаф кичӀе хьун, кичӀ акатун, ччанда кичӀевал гьатун; vahimə etmək кичӀе хьун; vahiməyə düşmək кил. vahimələnmək; vahiməyə salmaq кил. vahimələndirmək.
VAHİDLİK
VAHİMƏLƏNDİRİLMƏK

Digər lüğətlərdə