ƏHVAL

\[ər. ”hal” söz. cəmi\] сущ. агьвал (1. кефи, кеф, гьал; 2. ери, гьал, везият; // сагъламвал; 3. дуланажагъ; пул, мал, девлет); ** əhval sormaq (soruşmaq, tutmaq, bilmək) кеф-гьал (везият) жузун (хабар кьун); жузун-качузун авун, кашар-мекьер авун; əhvalı bulanmaq (pozulmaq, qarışmaq) гьалар чӀур хьун а) кефер чӀур хьун, гъамлу хьун, дертлу хьун; б) кефияр чӀур хьун, азарлу хьун, азарлувал къати хьун.
ƏHSƏN
ƏHVAL-RUHİYYƏ

Значение слова в других словарях