ABIR

(Əsli: abru) fars mənşəlidir, ab “su” deməkdir, ru isə “üz”; və onun 2 yozumu ola bilər:

1. “Üzünün suyunu ətəyinə axıtmaq”. 

2. “Elə günə salmaq ki, tumanını qal­dı­rıb üzünü gizlətsin”. Deyimdəki bükmək sözü göstərir ki, 2-ci yozum daha doğ­ru­dur. Birinci doğru olsa idi, bükmək yox, tökmək sözü işlədilərdi. Bizdə ud sözü işlədilib. Ayıblı yerə “ud yeri” deyiblər. (Bəşir Əhmədov. Etimologiya lüğəti)  

ABI
ABİ-NEYSAN

Digər lüğətlərdə