FAĞIR

is.sif. [ ər. ]
1. Aciz, yazıq, məzlum; dinc, sakit. Fağır kişi.
[Nəbi pristav Mehdi bəyi görcək deyinir:] Ə, bu fağırı niyə qəhr edirsən? Qaçaq Nəbi”.
[Hacı Qara:] …Mən bir fağır adamam, peşəm sövdəgərlikdir. M.F.Axundzadə.

2. Kasıb, yoxsul, tavanasız, miskin. Fağıra kömək etmək.
– Dağıdın fağırlara; Dövlətin, malın keşişin! Aşıq Ələsgər.
[Qulu:] Adam fağıra pul verər, yetimə paltar alıb qarnını doydurar. S.S.Axundov.

Синонимы

  • FAĞIR 1. fağır bax yoxsul 2. fağır bax yazıq 1
  • FAĞIR sakit — dinc — mülayim — sadə — təvəzökar — utancaq
  • FAĞIR zavallı — biçarə — yazıq — bədbəxt — miskin
  • FAĞIR yoxsul — kasıb

Антонимы

  • FAĞIR FAĞIR – DƏCƏL O, fağır, nəzakətli, rəhmli bir gəncdir (M.S.Ordubadi); Rizvan ilə beş dəcəl, hər gün burda oynayır (M
FACİƏLİ
FAĞIR-FAĞIR

Значение слова в других словарях