TƏNG

TƏNG I is. [ fars. ] Cana gətirmə, canını boğazına yığma, incitmə, bezmə. Mən onun əlindən təngə gəlmişəm.

TƏNG II is. [ fars. ] Tövşümə. Qürbətdə cana yetdim; Təng olub, sana yetdim; Vətənə dönən günü; Dinə, imana yetdim (Bayatı).

TƏN
TƏPMƏK

Значение слова в других словарях