TƏRS

TƏRS I sif. İnad, höcət. Həm ürəyi yumşaqdır, sadədir, həm də tərsdir (M.İbrahimov).

TƏRS II sif. O biri üzü. Yazıq! Bu arzular dönsə tərsinə; O öz hisslərinə qarışıb yenə; Həyatdan-nəşədən kənar qalacaq (S.Vurğun).

TƏRS III zərf Əyri. Ərşir ona tərs bir nəzər salıb susdu (X.Hasilova).

TƏRLƏMƏK
TƏRZ

Значение слова в других словарях