ÇUQUN

is. [ rus. ]
1. Polad almaq və ya tökmə məmulatı hazırlamaq üçün işlədilən karbonla dəmirin xəlitəsi. Çuqun əritmək.
2. Həmin metaldan qab. Çuqunda xörək bişirmək.
// Bu metaldan hazırlanmış. Çuqun qazan.
– İmran kişi havanın belə gözlənilmədən soyumasına fikir vermir və bu səbəbdən də çuqun peçini qoydurmurdu. M.Hüseyn.
Küçələrdə sıra ilə yerə basdırılmış çuqun dirəklərin başında ağ kürələr parlayırdı. Ə.Sadıq.

ÇUXURLUQ
ÇUQUNƏRİTMƏ

Значение слова в других словарях