1. İnsan əli ilə deyil, təbii şəraitdə, öz-özünə bitən. Cır ağac.
2. məc. Nazik və qıcıqlandırıcı.
3. məc. Tez hirslənən, tez özündən çıxan, kəmhövsələ, tünd. Çox cır adamdır.
1 прил. дикий (некультивированный в отличие от садового, огородного); дикорастущий, непривитый. Cır alma ağacı дикая яблоня; cır ağac дичок (непривито
Полностью »I. s. bot. savage, (meyvə) wild; ~ ağac wild tree / wilding; ~ alma wild apple; d.d. wilding; (albalı) wild cherry; ~ bitki wild plants, wilding; ~ ar
Полностью »прил. 1. чӀуру; тӀебии шараитда, вич-вичиз экъечӀай; cır ağac чӀуру ттар; cır alma чӀуру ич, кӀири; 2
Полностью »CIR Bu zaman Səlim əyri və yarpaqları tökülmüş, başında bir neçə cır qaysı olan ağacı göstərib gülə-gülə dedi: – Salam dayı, bu qaysılar da sizindir?
Полностью »1) sif. bot. sauvage ; ~ ağac arbre m sauvage ; ~ alma pomme f sauvage ; ~ bitki plante f sauvage ; cerise f sauvage ; ~ səs une voix aiguë
Полностью »CIR I sif. Yabanı. Məclis qaynaşır; cır arı yuvası kimi (R.Rza). CIR II sif. Ciyiltili, zingiltili. Vallah, cır səsindən qulağımız batdı (S
Полностью »