SİMA

SİMA I is. [ ər. ] Çöhrə, bəniz, üz. Bu zaman otağa girir bir nəfər; O gözlər, o sima tanışdır sənə (B.Azəroğlu).

SİMA II is. coğr. Tərkibi əsasən silisium və maqneziumdan ibarət olan yer təbəqəsi.

SİM
SİMLİ

Значение слова в других словарях