TƏRK

TƏRK I is. [ ər. ] Buraxma, qoyub getmə, vaz keçmə. Tutmuşam əyilməz bayrağını bərk; Ölsəm də etmərəm səngərini tərk (S.Rüstəm).

TƏRK II is. Atın sağrısı. Durmayın atın tərkinə atın; Dumanlı dağlara vəlvələ salaq (S.Rüstəm).

TƏRƏKƏMƏ
TƏRLƏMƏK

Значение слова в других словарях