VURĞU₂

is. qram. Kəlmədə müəyyən səsin (səslinin) ucalması və bunun üçün o səsin və ya hərfin üzərinə qoyulan işarə. Vurğu işarəsi.

Синонимы

  • VURĞU vuruş — zərbə
  • VURĞU afət — bəla

Омонимы

  • VURĞU VURĞU I is. Döyünmə, vurma. Bir əsər yaranır hər düşüncədən; Hər qəlb vurğusunun öz mənası var (S.Vurğun)
VURĞU₁
VURĞULU

Значение слова в других словарях