YELKƏN

YELKƏN I is. Gəmi. Lermontovun yelkəni tək; Sakitliyi tufanlarda aramışam (B.Vahabzadə).

YELKƏN II sif. Külək tutan yer. Yelkən yerdə oturma, xəstələnərsən.

YEL
YELLİ

Значение слова в других словарях