РОГОЖКА

ж 1. рогожа söz. kiç.; 2. ağ qalın kətan parça (tufli üzü, şalvar və s. üçün); ◊ из кулька в рогожку qaş qayıran (qayırdığı) yerdə göz çıxartmaq.

РОГОЖИНА
РОГОЖНЫЙ

Digər lüğətlərdə