ŞİŞ₁


1. is. Bədənin hər hansı bir yerində əmələ gələn toxuma qabarması; ur. Üzdə şiş. Başda şiş. Qıçının şişi çəkilmək.
[Kişi:] Dirsəkdən yuxarı qolumda şiş əmələ gəldi. M.İbrahimov.

// tib. Hər hansı bir bədən üzvü toxumasının qeyri-normal böyüyüb artması. Qorxusuz şiş. Qorxulu şiş.
2. sif. məc. Köp, qabarıq, irəliyə doğru çıxmış. Şiş qarın.
// Qalın, şişmiş.
Yarməmməd şiş qovluğu açdı. M.İbrahimov.

Синонимы

  • ŞİŞ I ŞİŞ Səlmi yana çəkilməsəydi, yəqin ki, başında qoz boyda şiş əmələ gələcəkdi (M.İbrahimov); FIR Bu əsnada qardaşım Əbülhəsən xəstələndi, boğazına ir
  • ŞİŞ iti — sivri
  • ŞİŞ qabarma — köp (xəstəlik)

Омонимы

  • ŞİŞ ŞİŞ I is. tib. Bədəndə əmələ gələn qabarma (xəstəlik). Dirsəkdən yuxarı qolumda şiş əmələ gəldi (M.İbrahimov)

Антонимы

  • ŞİŞ ŞİŞ – ALÇAQ Tək bir göz qırpımında şiş dağlar dümdüz olur (S.Rüstəm); Alçaq dağa qar yağmaz (Ata. sözü)

Этимология

  • ŞİŞ Вертел mənasında işlədilən bu söz mənbələrdə ç (çiş) və t (tiş) hərfləri ilə yazılıb. Məncə, şiş kəlməsi diş sözü ilə bağlıdır və hər ikisi deşmək fei
ŞİST
ŞİŞ₂

Значение слова в других словарях