CÜZ

is. [ ər. ] Küll halında olan bir şeyin hissələrindən biri; hissə, qisim, parça.
// din. Quranın bölündüyü otuz hissədən biri.
[Durna:] Qoy 30 cüz Quran mənim ciyərimi parça-parça doğrasın! C.Cabbarlı.
Xəlfə dib tərəfdə, köhnə palaz üstündə oturub, ölgün çıraq işığında cüz oxuyurdu. M.Hüseyn.

Синонимы

  • CÜZ CÜZ (din.) Quranın bir cüzünü də əmmaməsiz mollacıqdan istədim və açdım, başladım oxumağa (C.Məmmədquluzadə); HİSSƏ Həmin surəni oxudum və Quranın his
CÜYÜR
CÜZAM

Значение слова в других словарях