GƏR

GƏR I is. bot. Tut ağacının bir növü. Bağban öz bağında gər əkdi bir gün (Aşıq Şəmşir).

GƏR II sif. Yoğun. Cümşüdün gər səsi eşidildi (İ.Hüseynov).

GƏR III f. Qabartmaq, açmaq. Düşmən pulemyotuna; Köksünü gərməyib ki!.. (F.Mehdi).

FORMA
GƏRƏK

Значение слова в других словарях