İXTİRA

is. [ ər. ]
1. Yaradıcı iş nəticəsində keçmişdə məlum olmayan yeni bir şey tapma, kəşf etmə, yaratma, icad etmə. Parovozun ixtirası. Radionun ixtirası. Elektron maşınlarının ixtirası.
[Fərhadoğlu:] Belə olsun ki, bizim xalqı sevən alimlərin elmi ixtiraları yarımçıq qalmasın. S.Rəhimov.
Zəmanəmiz söz zəmanəsi deyil, fənn zəmanəsi, ixtira zəmanəsidir. Mir Cəlal.

□ İxtira etmək (eləmək) – yaradıcı surətdə çalışaraq, keçmişdə məlum olmayan yeni bir şey yaratmaq, icad etmək, düzəltmək. Yeni maşın ixtira etmək.
// Əsasını qoymaq, yaratmaq.
Bu qəzet kim olub cahanda buna; Bunu kim ixtira edib, aya? S.Ə.Şirvani.
[Yaşar] bu vaxta qədər dörd ixtira eləmişdir. C.Cabbarlı.

// Yeni ixtira edilmiş şey, ixtiraçının yaradıcı əməyinin məhsulu olan şey; kəşf. İyirminci əsrin ixtiraları. Mühəndisin yeni ixtirası.
– …Baxmetyevin ixtirasının əsli budur ki, cəmi heyvanat bir dərəcə donmaq halına çatanda yarıdiri olurlar, yarıölü olurlar… C.Məmmədquluzadə.

2. dan. məc. Uydurma, qondarma. Bu söz sənin ixtirandır.
□ İxtira etmək məc. – uydurmaq, qondarmaq.
[Dostum] tüfəngləri tərifləyib, ixtira etməyi xoşlardı. M.Rzaquluzadə.

Синонимы

  • İXTİRA İXTİRA (elm sahəsində və başqa sahədə bir şey tapma, açma vəs.) [Sultan:] Ya ixtira, ya da qeyri ixtira, sən özün soruşarsan, onlar da səni başa salar
  • İXTİRA uydurma — qondarma
  • İXTİRA icad — kəşf — yaratma
İXTİÓLOQ
İXTİRAÇI

Значение слова в других словарях