RABİTƏÇİ


1. is. Rabitə (2-ci mənada) işçisi. Rabitəçilərin yarışı.
// Orduda: rabitə hissəsində xidmət edən şəxs. Rabitəçilərin təlimi. Rabitəçilərin igidliyi.
2. Sif. mənasında. Orduda: başqa hərbi hissələrlə və ya adamlarla əlaqə yaradan, həmin əlaqəni həyata keçirən. Rabitəçi təyyarə. Rabitəçi əsgər.
[Kəyan] rabitəçisini ( is. ) Qulamın dalınca göndərmişdi. Ə.Əbülhəsən.

RABİTƏ
RABİTƏLƏNDİRMƏ

Значение слова в других словарях