SƏDƏF

SƏDƏF I is. [ ər. ] zool. İçindən inci çıxan dəniz böcəyi. Külək sədəfləri vurub sahilə çıxarmışdı.

SƏDƏF II is. [ ər. ] Perlamutr, şirmayı. Durma, köklə sədəf tarı; Bir hava çal, can oynasın (M.Müşfiq).

SƏDƏF III is. Dırnaq. Baş barmağının sədəfi kəhrəba rənginə çalırdı (İ.Şıxlı).

SAZ
SƏFƏR

Значение слова в других словарях