UCALIQ

i. 1. tallness; (səs haq.) loudness; height; pitch; 2. məc. authority; loftiness, elevation; eminence, ridge; dağ ucalığı mountain heights; 100 metr ucalığında a hundred metres high; ~ gətirmək / qazandırmaq to gain / to get* authority / prestige; Bu, ona böyük ucalıq qazandırdı This earned / won him / her immense prestige

UCADAN
UCALMA

Digər lüğətlərdə