VURUŞ

is.
1. Vuruşma; dava, müharibə, döyüş.
Qılınc vuruşundan, güllə səsindən; Yuvadakı quşlar uçhauç oldu. (Qoşma).
Vuruş meydanında vuruşmağa çıx. S.Vurğun.

2. Vurma tərzi, zərbə. Vuruşun kor vuruşuna oxşamır. ( Ata. sözü ).
3. Vurma, tıqqıltı.
[Turxan bəy:] Bu saatın hər vuruşu həyatımız üçün ən müdhiş bir zərbə deməkdir. H.Cavid.
Qələm əldə ilhamını dinlərkən; Sən qəlbimin vuruşundan yarandın. Ə.Cavad.

Синонимы

  • VURUŞ vuruş bax 1. müharibə; 2. zərbə
  • VURUŞ taqqıltı
  • VURUŞ zərbə
  • VURUŞ dava — müharibə — döyüş

Антонимы

  • VURUŞ VURUŞ – BARIŞ Vuruşun kor vuruşuna oxşamır (Ata. sözü); Barış dəqiqələri yaxınlaşdı
VURUM
VURUŞAN

Значение слова в других словарях