ƏNTİQ

sif. [ ər.ətiq”dən; ətiq – qədim] Qiymətli, dəyərli, nadir tapılan, çox gözəl, görünməmiş, hamının marağına səbəb olan.
Orada Hüseynqulu ağanın babasından qalma əntiq şeyləri saxlanırdı. S.S.Axundov.
[Aslanov] istəsəydi, otaqların hər tərəfini əntiq şeylərlə bəzəyib, yaraşığa sala bilərdi. M.Hüseyn.

Синонимы

  • ƏNTİQ gözəl — qəşəng
ƏNTƏR
ƏNTİQƏ

Значение слова в других словарях