EHTİKAR

is. [ ər. ] Mal, ərzaq və s.-ni ucuz qiymətə alıb sonradan baha qiymətlə satma işi.
“Taxıl, taxıl” deyib də, çox çığırma zəngəzurlu tək; Bəyin, xanın, xanın, bəyin əlində ehtikarı gör. M.Ə.Sabir.
Novruz bəy özünün ehtikarındakı müvəffəqiyyətlərini xatırlayırdı. S.Hüseyn.

// Qanunsuz olaraq mal alıb varlanmaq məqsədi ilə onu baha qiymətə satma; alver. Ərzaq malları ilə ehtikar. Ehtikar üstündə məhkəməyə cəlb edilmək.

Синонимы

  • EHTİKAR alverçi
EHSASAT
EHTİKARÇI

Значение слова в других словарях