OLAN-OLMAZ

sif. dan. Hər nə var, mövcud.
Olan-olmaz yem ehtiyatı tükəndiyindən qışda zəif düşmüş heyvanın saxlanması daha da çətinləşirdi. B.Bayramov.

// İs. mənasında. Qalan-qalmaz, mövcud olan, qalmış olan pul, şey və s.
Aslan bütün olan-olmazını xərcləmişdi. C.Cabbarlı.
[Səfər kişi:] Yağınlıq olmadı, el düşdü dərdə; Olan-olmazı da məhv etdi dolu. S.Rüstəm.

OLAN-QALAN
OLAY

Значение слова в других словарях