SƏR

SƏR I is. [ fars. ] Baş. Boz at, səni sər tövlədə bağlaram; And içirəm, sənə məxmər çullaram (“Qaçaq Nəbi”).

SƏR II f. Salmaq, örtmək. Göy çəmənə xalı kimi öz kölgəni sər! (S.Vurğun).

SƏNDƏL
SƏRF

Значение слова в других словарях