ƏRDƏM

is. dan. Hövsələ, səbir, həvəs, girdar. Ərdəmi yoxdur. – [Molla dedi:] …Pilləkənləri düşüb-çıxmağa ərdəmim gəlmir. “M.N.lətif.”.
Ərdəmin var, bu yollarda yüz tufana döz bir, qoçaq! Bu meydandan xəcil gedib mənəm deyən yüz bir qoçaq! R.Rza.
Səndən hərəkət, məndən bərəkət.
Təki səndə ərdəm olsun. S.Rəhimov.

Синонимы

  • ƏRDƏM ərdəm bax hövsələ

Этимология

  • ƏRDƏM “İgidlik, alicənablıq, insanlıq” deməkdir, ər (igid) sözündən əmələ gəlib. (Bəşir Əhmədov. Etimologiya lüğəti)
ƏRCİK
ƏRDO₁

Значение слова в других словарях