CƏFA

\[ər.\] сущ. жафа, азаб, азият; cəfa çəkmək жафа чӀугун, азият чӀугун; cəfa vermək жафа гун, руьгьдин азаб гун, азият гун, зулум авун; cəfasını çəkmək садан жафа чӀугун, азият чӀугун, дерт чӀугун.
CƏDVƏLÇİ
CƏFAÇI

Digər lüğətlərdə