EVLİ

sif. Arvadı olan, əri olan (ərli), ailəli. Evli kişi. Evli arvad.
– Kiçik əmioğlum hərçənd evli (z.) deyildi, lakin dul bacısı və onun iki yaşında oğlu ilə bir ailə kimi ayrıca yaşayırdılar. S.S.Axundov.
Deyirlər ki, evli (z.) olmağın, uşaq babası olub külfət arasında ömür sürməyin özgə bir ləzzəti var. A.Divanbəyoğlu.

Синонимы

  • EVLİ EVLİ (evlənmiş, arvadı olan) [Qafar Mansura:] Sənin oğuldan, qızdan nəyin var? Yəqin ki, edisən? (H.Abbaszadə); MÜTƏƏHHİL (arx
  • EVLİ ailəli

Омонимы

  • EVLİ EVLİ I is. Mənzili olan. O, dağdan düşüb həmin bu kəndin yerində olan dörd evli binəyə gəlir, uşağı qadınına göstərir (M

Антонимы

  • EVLİ EVLİ – SUBAY İndi qadan alım, evlisən? (Ə.Haqverdiyev); Məgər şəhərdə ağıllı, ailə sevən subay kişilər azdır? (C
EVLƏNMƏK
EVLİ-EŞİKLİ

Значение слова в других словарях