KƏSMƏ

KƏSMƏ I is. Parçanın bir növü. Haqq nəzərin Ələsgərdən kəsmədi; Yar qəddinə yaraşanlar kəsmədi (Aşıq Ələsgər).

KƏSMƏ II is. mus. Zərbli, muğam, şikəstənin bir növü. Kəsmə çal... yolçuyuq... duyulan olmaz (S.Vurğun).

KƏSMƏ III sif. Qısa. O, kəsmə yolla dərəyə endi.

KƏRƏ
KƏSMƏK

Digər lüğətlərdə