EHRAM₂

is. [ ər. ]
1. din. Hacılıq ziyarətinə gələnlərin Məkkəyə daxil olmaları və tələb olunan gerimə bürünmə mərasimi. .
Səfayikuyinə ehram bağlayan aşiq; Yeri var etməsə, ey şux, Kəbə içrə məqam. S.Ə.Şirvani.

// Ərəblərin büründükləri böyük ağ parça.
2. Bədəni qurutmaq üçün, xovlu böyük dəsmal.

Синонимы

  • EHRAM məqbərə — piramida
EHMALSIZLIQ
EHRAM₁

Значение слова в других словарях