SAÇ

SAÇ I is. Kəkil, tük. Səhər şəfəqini al əyninə gey; Bahar güllərini saçlarına tax (Ə.Kürçaylı).

SAÇ II f. Yaymaq. Günəşin şüaları qüvvədən düşmüş və yayda saçdığı hərarəti verməkdən aciz idi (T.Ş.Simürğ).

RİNQ
SAĞ

Digər lüğətlərdə