TƏN

TƏN I is. [ fars. ] Bədən, əndam. Həmi bir can, bir tənin; Çox şükür sənə ey xuda! Olmadıq biz əğyarə fəda (Ü.Hacıbəyov).

TƏN II sif. Düz. Sona hündürboylu, gülümsər, gözəl tən yerişli, şux gülüşlü bir qız idi (C.Cabbarlı).

TƏN III zərf Bərabər, düz yarı bölmə. Qardaş olaq, tən bölək (Ata. sözü).

TƏMSİL
TƏNG

Digər lüğətlərdə