DABAN

сущ. 1. дабан, тӀве, тӀегь; 2. гуьлуьтрин, кӀвачинкъапарин ва мс. дабандал гьалтзавай пай; 3. рах. са дабандиз барабар яргъивал; 4. рах. ттилит, сефер, -ра; iki daban getmək кьведра фин; 5. кӀвач; tüfəngi dabana çəkmək тфенг кӀвачиз акъудун; 6. кил. dabana; ** daban almaq дабандал илисун, дабандиз куьс гун, катун, зверна фин; daban döymək дабан гатун, гзаф къекъуьн; daban qırmadan ара датӀана, акъваз тавуна; dabanına daş dəymək дабан къванцел алукьун, геж хьун, иглеш хьун; dabanına daş dəymiş кӀвач залан, няс; dabanına tüpürmək кил. daban almaq.
DABAQ
daban-dabana

Digər lüğətlərdə