İÇ

сущ. 1. къен, къен пад, къене пад (мес. кӀвалин); 2. юкь, ара; 3. къен, къенер, ратар, рад-руфун (инсандин ва я гьайвандин); // къенен, къенерин; iç qovurması къенен къавурмаяр; iç yağı къенен гъери (пи), ратарал жедай пидин къат; 4. къен, хвех (хъире алай емишрин); içi çürük fındıq къен пичӀи шуьмягъ; 5. пер. къен, са затӀунин винел алачир, чинеба, таквадай жигьет; 6. içdən, içindən нареч. къеняй, рикӀяй, рикӀин сидкьидай; 7. içində нареч. къене а) къен пата; б) ...вахтунда, …-а; в) ...арада; г) са затӀунин гзафвал, везият къалурун манада: tər içində olmaq гьекьедин къене (гьекьеда) хьун; 8. ...içinə къенез, ...юкъваз, ...арадиз; 9. ...içindən ...къеняй, ...юкьвай, ...арадай; 10. içimizdə чи къене, чи арада, чи жергеда; 11. прил. къенен, къене патан, къене пата авай (мес. рак); iç qala чӀехи къеледин къене авай гъвечӀи къеле; ** iç üzü къен пад, са касдин гьеле садазни малум тушир ва я вилиз таквадай ччин, хесет, жигьет, гьал; кӀан-пун; içi getmək къен фин, гзаф кӀан хьун, цӀигел хьун; içi gülmək рикӀяй (къеняй) шад хьун, хвеши хьун; içi içini kəsmək кил. içi içini yemək; içi içini yemək къене къен тӀуьн, гзаф азаб чӀугун; içi qan ağlamaq къеняй шехьун, къен ккун, винел акъуд тежез рикӀин азаб чӀугун; içi üzülmək гишинвиляй рикӀ элкъуьн, гъилерай фин; içindən qovrulpaq (qırıla-qırıla qalmaq) къеняй ккун, къен ккун, хъел ва я мс. гьиссер винел акъуд тежез гзаф азаб чӀугун; içini arıtlamaq (arıtmaq) кил. boğaz (boğazını arıtlamaq); içini çəkmək а) дериндай нефес чӀугун; б) угь аладарун; в) рикӀ къекъягъиз шехьун; içini gəmirmək кил. içini yemək а); içini yemək а) рикӀи рикӀ тӀуьн, дерд чӀугун, тӀал чӀугун, дердинай ккун; б) гзаф амукьуникди ва я гзаф дигмиш хьуникди къен буш хьун (халидин).
İCZ
İÇ-İÇALAT

Digər lüğətlərdə