MƏNSUR

\[ər.\] прил. прозадалди кхьей, проза тир (“mənzum” акси); mənsur şeir прозадалди кхьей гъвечӀи лирикадин эсер (шиир).
MƏNSUBİYYƏT
MƏNSURİYYƏ

Digər lüğətlərdə