UCA

I. s. 1. (müxt. mənalarda) high; (insan və heyvan) tall; (dağ, ev və s.) high / lofty; ~ ev lofty / high house; ~ dağ lofty / high mountain; ~ bina / ağac a tall building / tree; şəhərin ~ divarları the lofty walls of the city; çox ~ adam a very tall man*; boyca başqalarından ~ olmaq to tower (above); O, camaatın arasında hamıdan uca idi He towered above the crowd; 2. loud, high; ~ səs a high voice; ~ səsi olmaq to have* a high voice; Onun çox uca səsi var She / He has a very high voice

II. z. high; ~ tutmaq to hold* high; to raise aloft the standard (of d.); başını ~ tutmaq to hold* one’s head high

UC-UCA
UCABOY

Digər lüğətlərdə