PİR

PİR I is. [ fars. ] Qoca; nurani. Cana cavan ömrüm bənim pir olmuş bu gün! (Ə.Cavad).

PİR II is. [ fars. ] Ocaq; insanların müqəddəs sayaraq ziyarət etdiyi yer. Nəbi durbinlə baxıb gördü ki, quldurlar pirin kölgəsində oturublar (“Qaçaq Nəbi”).

PİK
PİYLƏMƏK

Значение слова в других словарях