ARAN

ARAN – DAĞ Aranda tutdan olduq, dağda qurutdan (Ata. sözü).

ARAN – YAYLAQ Örüşdən örüşə çəkib sürünü; Aranı, yaylağı gəzdi çobanlar (H.Hüseynzadə).

ARAMLIQ
ARANÇI

Значение слова в других словарях