GÜL

\[fars.\] сущ. 1. цуьк; чуьк (нугъ.); gül dərmək цуьк(вер) атӀун; // цуькведин (мес. пеш); цуькверин (мес. кӀунчӀ); 2. бухара хъицикьдин винел жедай нехишриз ухшар бурма хьтин, элкъвей чӀарар; 3. хранвай затӀарин (мес. гамунин, парчадин ва мс.) винел жедай цуьквериз ухшар нехишар; 4. пеш, пих (хьра куникди фан ччиниз акъатдай куьлуь халар); gül vermək пеш (пих) акьалтун, пеш акъатун (фан ччиниз); 5. мед. ярар (ярарин лап пис вахтунда жендекдиз акъатдай ттварар); 6. бацӀар, къарбу (хперин азаррикай садан тӀвар); 7. пер. азиз, сейли, кӀани кас, кӀаниди; 8. пер. иер, гуьзел; ** gül açmaq пер. цуьк ахъаюн а) иер хьун, гуьзел хьун; б) цуьк авун, цуькун (мес. мурадри); gül ağız рахш. сив харчи, сивяй пис гафар акъатдай, мез туькьуьл, экуьгъиз рахадай касдин гьакъинда; gül-gülü çağırmaq (səsləmək, dindirmək) шаир. “цуьк-цуькверив рахун, цуьквери сада-садаз эверун, сад-садав рахун” манада (тӀебиатдин, са чкадин акунрин гуьзелвал къалурдай ибара); gül kimi цуьк хьтин, гзаф хъсан, иер, гуьзел; gül kimi (tək) açılmaq цуьк хьиз ахъа хьун а) иер хьун, гуьзел хьун, гуьрчег хьун; б) рикӀ ахъа хьун, хвеши хьун, шад хьун; gül kimi təmiz цуьк хьиз михьи, гьакъинда са пис гафни талгьанвай; са гунагьни квачир, михьи; gül vaxtı (çağı) цуьк ахъайдай вахт (чӀав), цуькверин вахт, гатфарин сифте кьил; gül yağı цуькверин гъери, цуькверикай хкуднавай гъери; gül yarpağı kimi əsmək (titrəmək) (цуькведин) пеш хьиз зурзун, кичӀевиляй, мекьивиляй зурзун; gül(ünü) vurmaq са затӀунин лап хъсанди ва я сифтеди хкяна къачун; güldən ağır söz цуькведилай залан гаф, хатурда акьадай гаф.
GÜHƏR
GÜL-ÇİÇƏK

Значение слова в других словарях