GÜL

GÜL I is. Çiçək, qızılgül. Gül – Hafiz divanında şerin təravətidir (B.Azəroğlu).

GÜL II f. Müəyyən bir hadisədən aldığı zövq nəticəsində insanın qəhqəh çəkməsi. Bir az da gül, acı yaşlar axıtdığın yerdə (S.Rüstəm).

GUR
GÜLƏBƏTİN

Значение слова в других словарях