HAKİM

\[ər.\] сущ. гьаким (1. юр., спорт. судья; юр. суду (клас.); 2. ист. пачагь, хан, бег ва мс.); ** hakim kəsilmək гьаким хьун, таъсирдик кутун; hakim olmaq гьаким хьун, гъилик авун, вичинди авун, вичиз табий авун.
HAİZ
HAKİMİYYƏT

Digər lüğətlərdə