İZTİRAB

\[ər.\] сущ. руьгьдин азаб, азият, талаш, тешвиш, рикӀин къалабулух, гъалаба, секинсузвал, нарагьатвал; // iztirab etmək рикӀик къалабулух акатун, рикӀи гъалаба къачун, секинсуз хьун, нарагьат хьун; iztirab keçirmək (çəkmək) руьгьдин азаб чӀугун, рикӀи гъалаба къачун, рикӀ секинсуз хьун; iztirab vermək кил. iztiraba salmaq; iztiraba düşmək тешвишдик акатун, къалабулух акатун, хъел акатун, секинсуз хьун; iztiraba salmaq руьгьдин азаб гун, тешвишдик кутун, теспачавал кутун, рикӀ секинсуз авун.
İZTANIYAN,
İZTİRABLI

Digər lüğətlərdə