KABAB

\[ər.\] сущ. кабаб; шиш (шишинал чрай як, гъед); kabab bişirmək кабаб чурун; // кабабдин (мес. ни); ** kabab etmək (ciyərini, ürəyini) пер. клас. (ккана) кабаб авун, ккун (рикӀ, жигер); kabab olmaq (ürəyi, ciyəri və s.) пер. (ккана) кабаб хьун, ккана чӀух хьун, цӀай кьуна ккун, ккун (рикӀ, жигер ва мс.).
JÜRİ
KABABÇI

Digər lüğətlərdə