OCAQ

сущ. 1. къул; ocaqda xörək bişirmək къулал къафун чурун; ocağa odun qoymaq къула кӀарасар ттун; ocaq qalamaq къула цӀай авун (ттун), къула кӀарасар ттуна цӀай ягъун; 2. хуьс. пичинин, бухардин къажгъандин, паровоздин ва мс. цӀай кудай чка, пай; // киреж курдай чка; 3. дин. пӀир; 4. пер. къул, хайи кӀвал, кӀвал-югъ, диге, ватан; 5. пер. макан; меркез; elm ocağı илимдин макан; ** ocaq yanmasa tüstü çıxmaz. Ata. sözü цӀай авачир чкадай гум акъатдач; ocağını söndürmək (kor qoymaq) гум атӀун, кӀвал чӀурун, хзан чукӀурун.
OBYEKTİVLİK
OCAQÇI

Digər lüğətlərdə