SƏFƏR

SƏFƏR I is. [ ər. ] Səyahət. Güvənib əhlə olmadan faxir; Bakıya eylədim səfər axir (M.Ə.Sabir).

SƏFƏR II is. [ ər. ] Müsəlman qəməri ilinin ikinci ayı. Bu səfər ayı çıxsa, il yarımdır (C.Cabbarlı).

SƏFƏR III num. söz [ ər. ] Dəfə, kərə. Qəm yemə, qəm yemə, hər şey düzələr; Sağ çıxmaz əlimdən Nəbi bu səfər (S.Rüstəm).

SƏDƏF
SƏKSƏN

Значение слова в других словарях