ƏL

1. ƏL (qolun biləkdən dırnaqlara qədər olan hissəsi) Əlində körpəni oynadır qarı; Göstərir uzanan dilsiz yollan (S.Vurğun); DƏST (arx.) Mənim sınıq könlüm ona indilər; Saqinin dəstindən bir cam al, istər (Aşıq Abdulla); CƏNG (kl.əd.) Kəndlilər bu xeyir işi alqışlayaraq anladılar ki, Hümmətəlinin cəngindən qurtarmaq zamanı hələ gəlməmiş (S.S.Axundov); PƏNCƏ Keçdi pəncəmizə gözəl Qarabağ; Öpsün qılıncımı hər qaya, hər dağ (S.Vurğun).

2. ƏL (nərddə, qumarda və s. oyunlarda) [Nəbi Cəbiyə:] Sən lap qart qumarbaz imişsən. Onda mənlə bir əl qonçuna oynamaqda necəsən? (S.S.Axundov); PARTİYA Covanni: Sən apardın, Cavanşir. Bir partiya da oynayaq? (H.Abbaszadə).

3. əl bax dəfə

ƏQRƏB
ƏLA

Значение слова в других словарях