ABDAL

[ ər. ]
1. is. Sərsəri, avara, dərbədər.
Gözəllərin olar xümsü zəkatı; Nə aşiqə, nə abdala yetişməz. Aşıq Ələsgər.
Yetişdim bir kəndə eylədim sual; Qapı-qapı gedib olmuşam abdal. Miskinli Məhəmməd.

// Söyüş mənasında.
[Oğuz:] Baxınıb durma, haydı kisəni al! Gəl işim var səninlə, gəl, abdal! H.Cavid.

// köhn. Dərviş, qələndər.
Sufiyəm, əmma nə bu abdaldən; Haq sevən insanəm, a şirvanlılar! M.Ə.Sabir.

2. is. köhn. Dərviş, qələndər.

Синонимы

  • ABDAL abdal bax sərsəri; dərviş 1
  • ABDAL sərsəri — avara — dərbədər

Антонимы

  • ABDAL ABDAL – AĞILLI Gəl işim var səninlə, gəl, abdal! (H.Cavid); Yusifin arvadı Avropa elmlərindən dadmış bir ağıllı arvad idi (N

Этимология

  • ABDAL Ərəb sözüdür, çox mənası var, ən çox “dərviş”, “dilənçi”, “müqəddəs”, “qul” mənalarında işlədilir. Sözün “müqəddəs” mənası bədil (əvəzlənmə) kəlməsi i
ABCO
ABDALLAŞMAQ

Значение слова в других словарях