İBTİDA

\[ər.\] 1. сущ. эвел, кӀвенкӀв, сифте; ayın ibtidası вацран эвел; ibtida etmək (qılmaq) авалун, башламишун; 2. прил. сифтегьан, сад лагьай; 3. нареч. сифте, кӀвенкӀве, лап эвел.
İBRİŞİM
İBTİDADA

Digər lüğətlərdə