İSBAT

\[ər.\] сущ. успат, субут; успат авун, субут авун, бинеламишун; isbat etmək (eləmək) успат авун, субут авун, успатун, субутун; isbat olmaq успат хьун, субут хьун.
İSA(Q)-MUSA(Q)
İSBATLI

Digər lüğətlərdə