KÜRƏ

KÜRƏ I is. [ fars. ] Ocaq. O saat sinəsi dəmirçi kürəsi kimi yanmağa başladı (Dastanlar).

KÜRƏ II is. [ ər. ] Girdə, şar şəkilli. Axı, necə dözür bu zərbələrə; Havada fırlanan balaca kürə? (B.Vahabzadə).

KÜRƏ III is. [ ər. ] Dünya. Bir səhər bu səslə qalxdım yerimdən; Günəşlə bir baxdım Yer kürəsinə (M.Araz).

KÜRƏ IV is. Kürəşəkilli ildırım. Birdən toyuq yumurtası boyda sarı işıq verən kürə pəncərədən içəri daxil oldu və dəhlizə keçdi.

KÜRƏ V sif. Qulağı uzun olan. Kürə qoyunun yunu çox olur.

KÜP
KÜRƏK

Digər lüğətlərdə